De l’Oise… à l’aise

Rustig sturen op de kleine wegen van de Oise, dat is voor de Beierse allroad met zijn potig koppel geen probleem. Als voormalig kroondomein van de Franse koning bulkt het departement, zeker in het zuiden, van de bezienswaardigheden. Abdijen, kastelen en kathedralen, maar ook dorpen en stadjes waar het na de zomerdrukte heerlijk slenteren is. De Vario-koffers van de BMW zijn snel gepakt voor een weekje onversneden Frankrijk.

Weg van de (Parijse) drukte

Parijzenaars die willen ontsnappen aan de drukte vinden in de Oise een oase van groen. Een kwart van de oppervlakte bestaat uit bos en ook de parken en tuinen zijn goed vertegenwoordigd. Niks heerlijker dan een zonnige start in een welriekende tuin. Dus kloppen we aan in het verder onbekende Harchies. Waar ooit de resten van in de oorlog verwoeste huizen werden verbrand, groeit en bloeit nu de Jardin du Brûle. Zo te zien heeft de tuinman een zwak voor rozen (zijn oranjekleurige variëteit herinnert aan de vlammen van het bombardement) … én voor tomaten (wel 50 verschillende soorten!).

W.O.II hield ook lelijk huis in de hoofdstad van de Oise. Twee derde van Beauvais lag in puin, maar niet zijn gotische kathedraal. Ofschoon onafgewerkt zet zij met haar bijna 50 m hoge koor een wereldrecord neer. Dat vraagt uiteraard om een foto, in gezelschap van de kloeke toegangspoort tot het bisschoppelijk paleis. Romeinse muurresten, romaanse kerken, Jeanne Hachette die met haar bijl de Bourgondiërs schrik aanjoeg, … het fototoestel zit nog niet direct in onze binnenzak.

Daar blijft het wel zitten in Creil. De Industriële Revolutie heeft met de komst van het spoor en de nabijheid van Parijs het stadje duidelijk getekend. Fabrieken en woonkazernes rezen er als paddenstoelen uit de grond. De hoogtijdagen van de 19e eeuw kan je nog in volle glorie herbeleven in de Clouterie Rivierre. Een geleid bezoek in Europa’s laatste draadnagelfabriek dropt je er tussen oliezwarte machines uit de beginjaren van de fabriek. De honderden werknemers van toen zijn er nu nog een handvol. Toch draaien de zaken goed. Wereldwijd, van modelbouwliefhebber tot luxemerk, stromen de orders vlotjes binnen.

Een crème van een kasteel 

Eveneens uit de 19e eeuw maar dan wel aan de andere, zeg maar meer welgestelde, kant van de Oise-rivier prijkt het kasteel van Chantilly. Met uitzondering van het Petit Château en de grote paardenstallen liet de Franse Revolutie weinig heel van het kasteel. Dat werd door de hertog van Aumale, zoon van de laatste Franse burgerkoning Louis-Philippe, in zijn oude luister heropgebouwd. Vooral onder de Grote Condé, de beroemde veldheer van Lodewijk XIV, beleefde het domein een gouden tijd. Zo gaat het verhaal dat de kok er op een banket voor de Zonnekoning zonder gerechten dreigde te vallen en er dan maar ‘luchtig’ met room en vanille op los experimenteerde!

Voordat we ons in een bucolisch hoekje van het park overgeven aan de enige echte crème chantilly vergapen we ons aan de hertogelijke collectie schilderijen en boeken. De verzameling Italiaanse meesters en manuscripten is na die van het Louvre en de Bibliothèque Nationale de belangrijkste van het land. Van het geïllumineerde getijdenboek van de kunstminnende hertog van Berry krijgen we helaas alleen maar een paginakopie te zien.

De stenen van Parijs

Van de paardenhoofdstad naar de hoofdstad van steen is het nog geen tien minuutjes rijden. Al meer dan 2.000 jaar leveren de kalksteengroeven van Saint-Maximin de bouwsteen voor Parijs. De Lichtstad zou dan ook helemaal anders kleuren zonder de crèmekleurige kalksteen van de Oise. Dat is toch wat men ons vertelt in het Maison de la Pierre, waar we ook alles te weten komen over de champignoncultuur in de groeve. Kinderen, en zelfs stoere motards, kunnen er een initiatie in steensculptuur volgen. Uit respect voor m’n geliefde Frankrijk beitel ik in geen tijd een koninklijke lelie uit de zachte kalksteen!

Fleurs-de-lys in overvloed in Senlis, en dat niet alleen aan het plafond van Frankrijks kleinste kathedraal. Het Gallo-Romeinse stadje beleefde vooral in de 12e en 13e eeuw zijn voorspoed. Sloegen pest en oorlog nadien des te harder toe, de eeuwen daarna bleken amper vat te hebben op Senlis. Geen wonder dat er al meer dan honderd films en documentaires werden gedraaid.

Ook de koninklijke abdij van Chaalis, of toch wat ervan rest, werd in de typische steen van Parijs gebouwd. De ruïnes van de cisterciënzerabdij zijn nog steeds indrukwekkend, net als het renaissanceplafond in de gotische kapel en de onovertroffen Jacquemart-Andrécollecties in het aanpalend kasteel. Duizenden objecten hielden er de kunstzinnige Nélie Jacquemart gezelschap na de dood van haar man Edouard André. In 1912 maakte ze haar ganse hebben en houden over aan het vermaarde Institut de France. Een zegen voor de kunstliefhebber, want alles staat er nog zoals ze het zelf heeft gewild.

Van het domein van Chaalis naar dat van Ermenonville loopt de zware boxertwin amper warm. Toch moeten we de Beemer meteen weer aan de kant zetten, want niemand minder dan Jean-Jacques Rousseau sleet hier zijn gelukkigste, zij helaas laatste, levensweken. Het huidige viersterrenkasteel is geen spek voor onze bek en ook het Parc Rousseau, waar de verlichte filosoof op 2 juni 1778 definitief terugkeerde naar de natuur, geeft voor onbepaalde tijd niet thuis.

Op het kasteel van Versigny worden we met open armen ontvangen. Bezoekers worden maar met mondjesmaat toegelaten, want het slot is nog steeds bewoond. De strakke achtergevel in classicistische stijl vormt een mooi geheel met het park, dat nog door de grote Le Nôtre werd aangelegd. Het ‘kleine Versailles’ klinkt misschien wat overdreven, maar een zorgvuldige restauratie zou de kamers weer doen schitteren.

De koning te rijk in het land van de Valois

Met Crépy-en-Valois zitten we duidelijk in het Pays de Valois. Deze historische streek, in het zuidoosten van de Oise, is voor altijd verbonden met de Franse kroon. Meer dan 200 jaar lang zette het Huis Valois 13 koningen op de troon. Ondanks de schaduw van Parijs heeft het zijn landelijk karakter opmerkelijk goed weten te bewaren. De GS roffelt er dan ook enthousiast op los.

Zelfs in Crépy-en-Valois, het historische hoofdstadje van de Valois, gaat het leven zijn onnavolgbare slakkengang. Net als het naburige Senlis beleefde het zijn glorie in de 12e en 13e eeuw. Ook hier wandelen we terug in de tijd, zeker op de Place Gambetta met zijn oude stenen huizen en in het kasteel van de graven van Valois. Dat laatste doet nu dienst als museum van het boogschieten (een aanrader!) en bewaart enkele kostbare kerkbeelden uit de omgeving.

De Oise doet je verbazen!

Bij bosjes schoten romaanse dorpskerkjes uit de gewijde grond in de 12e eeuw. De vallei van de Automne telt niet minder dan 35 stuks naar het schijnt. Evenveel kilometers heeft het forelrijke zijriviertje nodig om dwars door het land van de Valois de Oise te bereiken. Het perfecte parcours voor een speels namiddagritje na een niet te missen bezoek aan de manoir du Plessis au Bois!

Zowel het kasteel van Pierrefonds als dat van Compiègne ademen de grandeur van het Franse keizerrijk. Het was Bonaparte zelf die voor een habbekrats de resten van het eerste kocht, waarna zijn neef Napoleon III het in ware Disney-stijl liet restaureren door zijn favoriete architect. Werd het sprookjeskasteel amper bewoond, dan was Compiègne met zijn wildrijke bossen van in het begin een koninklijke favoriet. Lodewijk XV en ook Napoleon III met zijn vrouw Eugénie verbleven er graag. In tegenstelling tot Pierrefonds zijn alle kamers rijkelijk bemeubeld en gedecoreerd. Ook de tuinen zijn een lust voor het oog en sluiten naadloos aan bij het woud van Compiègne. Een zonnige herfstwandeling moet hier ongetwijfeld de max zijn!

Koninklijk kan je Noyon op het eerste zicht niet noemen. Onze laatste stop in het departement van de Oise presenteert zich na een zware plensbui veeleer grijs en grauw. Verlaten straten en gesloten restaurants helpen ons niet op weg in wat een hongerige strooptocht door de stad wordt. Kermis … en kebab zijn uiteindelijk redder in nood. Als blijkt dat Karel de Grote tot koning der Franken werd gezalfd op de plek waar nu één van Frankrijks oudste kathedralen staat, hebben we er weer helemaal zin in. In gedachten zien we zelfs Calvijn naar de kapittelbibliotheek van zijn geboortestad wandelen! De rijke historie van Frankrijk komt het best tot zijn recht als de avondstilte valt. Nog even diep inhaleren, morgen neemt de drukte van de agenda het weer over …

Meer info

www.oisetourisme.com

www.rendezvousenfrance.be

Verblijf

www.au2-maisondhotes.com

www.fermecanardiere.fr

www.launettecottage.fr

www.lacabaneauxloups.com

www.chambre-rocquemont.fr

www.hotel-lecedre.com

 

 

Tekst: Kris Van der Stockt

Foto’s: Anja Botte & Kris Van der Stockt

 

Meest geraadpleegde artikels

Helft van het aantal bromfietsen nog niet ingeschreven (39828)

Lees meer

Motorrijders op de busbaan voor een vlot en veilig verkeer (28563)

Lees meer

125 cc-scooter of motor: ook met rijbewijs B een mobiliteitsoplossing (10166)

Lees meer

Premie voor elektrische scooters en motors (8326)

Lees meer

Waarom blijft het zo stil rond de motor of de scooter tijdens de week van de mobiliteit? (7361)

Lees meer

  • tgb
  • gilera
  • aprilia
  • ducati
  • husqvarna
  • harley-davidson
  • kawasaki
  • victory
  • vespa
  • suzuki
  • neco
  • ksr-moto
  • lml
  • yamaha
  • derbi
  • mash
  • honda
  • brixton
  • zero
  • cfmoto
  • boom-trikes
  • polaris
  • sym
  • fb-mondial
  • triumph
  • orcal
  • peugeot
  • skyteam
  • beta-motorcycles
  • mbk
  • ligier
  • royal-enfield
  • indian
  • can-am
  • guzzi
  • cagiva
  • turbho
  • piaggio
  • bmw
  • tomos

Mis niks van het Belgische motornieuws!

Schrijf je in op de newsletter van moto.be

Hoe me informeren over de uitschrijving en het gebruik van mijn gegevens?